Wat je moet weten over je levensdoel

Vind hier je levensdoel

Iedereen is in deze wereld geboren met een taak. Niet meteen zo hoog en verheven als Gandhi of Nightingale. Door Hollywood laten we ons weleens een rad voor ogen draaien: al die hoofdpersonen en tekenfilmfiguren die een ‘roeping’ hebben en (bijna) in hun eentje de wereld veranderen. Een mooie droom, maar voor velen niet weggelegd. Gelukkig hoeft dat ook niet.

Je levenstaak zit in de kleinere dingen. De man achter de kassa die met zijn altijd vriendelijke verschijning jou een lach op je gezicht geeft. De fruitverkoper die met toewijding de goede kwaliteit van zijn waren bewaakt. De werkloze die met gedrevenheid vrijwilligerswerk doet om anderen te helpen. Al deze mensen maken een klein verschil, maar samen maken ze een hele grote.

Hoe kom je erachter wat jouw levensdoel is?

Je levenstaak is vaak  met een enkel woord te benoemen. Het is een woord dat je triggert, waar je hart een sprongetje van maakt, waar je je als een magneet toe voelt aangetrokken en waar je energie van krijgt. Dit kan bijvoorbeeld zijn: liefde, waarheid, zuiverheid, zorg (voor anderen), dieren, welzijn, gezondheid, duurzaamheid, natuur, verbinding, heling of genezing etc.

Gaan er al belletjes rinkelen?

Wat het ook is, je kunt dit niet als hobby er ‘even’ bij doen, het is verweven in alles wat je doet. En laat. Daarom heb ik een zwak voor mensen die als ondernemer werken vanuit het hart. Coaches, trainers, mediums en healers doen dat: ze willen mensen helpen! (Oké, sommigen helpen anderen omdat ze zichzelf niet kunnen helpen, maar dat terzijde). Idem dito voor ondernemers die alternatieve, duurzame producten aanbieden of menselijk blijven waar anderen dat begrip verliezen. Er zit een ‘hoger doel’ verweven in wat ze doen. Hun levensdoel. Let maar eens op: als je vraagt naar wat ze doen, gaan hun ogen glimmen!

Maar…

Of je nu wel een bedrijf hebt waar jouw hart ligt of niet. Ook al weet je je levensdoel, we hebben allemaal onze struikelblokken. Ik niet uitgezonderd. En je hebt maar twee keuzen:

– of je gaat het uit de weg: je stopt of struikelt nog voor je begonnen bent;

– of je gaat de uitdaging aan.

Heel eerlijk gezegd ben ik het meestal uit de weg gegaan. Tien jaar geleden gaf ik bijvoorbeeld kinderyoga, maar mijn droom om Maxima (toch een mede-dorpsgenoot) mijn lessen aan te bieden deed ik niet. Dan maar plan B: de school van haar kinderen mijn lessen aanbieden? Helaas, zelfs dat durfde ik niet! Het bleef bij dromen. Ja, groot dromen en mezelf klein denken, dat is niet zo moeilijk.

Dúrven, dat is een dingetje.

Op dit moment sta ik voor een nieuwe uitdaging. Ik wil een evenement neerzetten voor 400 ondernemers die werken vanuit het hart, maar moeite hebben om klanten te trekken of om een goed inkomen te genereren. Je hebt geen idee hoeveel struikelblokken ik inmiddels zelf heb moeten overkomen! Van ‘Help, ik wil geen leider zijn!’ tot ‘Help, ik moet een videopitch maken!’ via ‘O jeetje, ik ga een bekende trainer vragen om vrijwillig mee te werken aan dit event’ naar ‘Aaargh, durf ik financieel risico te dragen? Ik?!’

Gelukkig doe ik het niet alleen, we hebben een gedreven, enthousiast team die geloven in mijn droom: samen kom je veel verder dan alleen. Dat doen we op ons event ook: samen inspireren, motiveren en reflecteren. Niet alleen met de deelnemers onderling, maar ook met alle trainers en coaches die ‘ja’ hebben gezegd, toen we vroegen hier kosteloos aan mee te werken. Nu is het geen droom meer, het is echt: sámen maken we er een mooiere wereld van!

Doe je ook mee?  

Als je van je passie je werk wilt maken, als je vanuit het hart werkt, als je iets moois in de wereld zet, maar daar wel voor betaald wilt worden, kom dan ook! We gaan er echt een feestje van maken! Wie de moeite neemt om me te mailen krijgt een aantrekkelijke prijs (nog beter dan op de website springplanknaarsucces.nl!)

Liefs Shirley-Jane

info@springplanknaarsucces.nl

 

PS. Help me nog meer mensen te inspireren door mijn blogs te delen met je vrienden!

PS II Tag mensen, waarvan je denkt dat ze profijt hebben van het evenement.

Like je even onze pagina op facebook?

Advertenties

Blundermomenten

IMG_4658S

oms leer je de beste lessen als je faliekant onderuit gaat. Gister had ik zo’n vreselijk blundermoment op het benefiet seminar van Hugo Bakker.

Zeven ondernemers zouden de Kilimanjaro beklimmen voor het goede doel en hadden een fantastische dag georganiseerd om geld binnen te halen. Ik geef zelf altijd 10% van mijn nieuwe inkomsten aan het goede doel, ongeacht of ik het eigenlijk zelf nodig heb en draag dit soort initiatieven een warm hart toe.

Ik was er dus bij toen Hugo op het seminar vroeg wie er moeite had om zich zichtbaar te maken. Nou, daar heb ik geen moeite mee! Ik val zelfs op als ik dat niet wil. Ik voelde me dus niet geroepen om op te staan. Maar toen zei Hugo iets wat me wel raakte: jezelf zichtbaar maken met je bedrijf. Ai! Dat is een pijnlijk punt.

Wat vind ik het moeilijk om mensen op de hoogte te stellen van wat ik verkoop! Of het nou mijn engelenworkshops of het geweldige evenement in oktober voor en door ondernemers met hart is. Uiteindelijk komt steeds de faalangst om de hoek kijken. Ik verlam, ik bevries en wil heel hard wegrennen.

Toen Hugo zei dat 3 ondernemers de kans kregen om zich zichtbaar te maken op het podium, gaf ik mezelf een schop onder mijn kont en  rende naar het podium. Ik was er het eerst. Natuurlijk.

Het  voelde wel heel dubbel. Op het podium staan vind ik heerlijk, maar als ik dacht dat ik elk moment – onvoorbereid ook nog – ging zeggen wat ik doe… Mijn  handen begonnen te shaken! Ondertussen stelde ik me voor dat mensen die me kenden, dachten dat ik gek was geworden. Waar was ik aan begonnen?

Hugo gaf de opdracht de meeste ‘volgers’ te krijgen in het publiek en liet ons alleen op dat podium. De eerste kandidaat stapte naar voren en probeerde wat te zeggen tegen het publiek. Muziek knalde ineens uit de speakers en dus ging hij staan dansen en zwaaien. Langzaam droop de betekenis tot me door: dit was niet gericht op je praatje, maar op jezelf zichtbaar maken.

Oh jee! Ik kreeg de aandrang om dit te winnen kostte wat het kost (daar kwam de competitor om de hoek kijken), maar tegelijk schaamde ik me dat ik hier niet op de juiste plek was.

Ik besloot om dan maar braaf te wachte tot ik ‘aan de beurt’ was en het niet te overdrijven. Het ging immers niet om mij. Nadat de tweede gezellig voor het publiek stond te dansen, stopte echter de muziek. Oh. Verkeerd gesnapt. De bedoeling was om tegelijkertijd het publiek op te hitsen.

Flashback: wie mijn blogs volgt weet het misschien nog: een jaar geleden deed ik exact hetzelfde bij Open Circles, maar daar had ik alle remmen los gegooid. Met een prachtige eye-opener tot gevolg.

Vervolgens maakte Hugo er een waardevolle les voor het publiek van: wie viel op en waarom? Terwijl het publiek wisselend koos voor kandidaat 1 of 2 gebeurde er iets opmerkelijks.

De beide kandidaten waren nu – misschien wel voor het eerst in hun leven – zichtbaar geworden, met een positief resultaat. Maar ik voelde me langzaamaan juist onzichtbaar worden op datzelfde podium. Je kunt je niet voorstellen hoe verschrikkelijk dat voor me is! De competitiefste van het trio had verloren. Verloren! Ik schaamde me al dood dat ik daar onterecht stond. Jemig ik had gefaald, geblunderd. My worst nightmare came true!

Om je een voorbeeld te geven van hoe erg ik het vind om te blunderen: ooit ben ik ‘door de achterdeur’ mijn hogeschool uit gevlucht waar ik een kookopdracht faliekant in het honderd had laten lopen, ten overstaan van mijn studiegenoten. Ik ben nooit meer terug gegaan en de schaamte heeft me nog jaren achtervolgd…

Ook nu wilde ik  van het podium weg. Ik wenste dat de grond onder me zou openen. Zo genant!  Maar nu gebeurde er iets nieuws: ineens keek ik op, het publiek in. Met het gevoel dat niemand me zag en de wetenschap dat mensen die me kenden me waarschijnlijk later zouden vragen waar ik in vredesnaam mee bezig was… vroeg ik me ineens af: “Hoe erg is dit nou?”

Weer kreeg ik een eye-opener. Nu juist omdat ik me NIET had uitgesloofd… Oke, het is genant, maar mag ik geen fouten maken dan? Het viel eigenlijk best mee.

Ineens maakte ik me ook niet meer zo druk dat ons evenement in oktober niet perfect zou verlopen. We zouden wel een oplossing vinden. En in ieder geval had ik het dan wél geprobeerd. Ik had dan toch geluisterd naar mijn intuïtie, die me tot hier heeft gebracht. Had ik het organiseren van een evenement willen missen? Het samenwerken, de spanning als een advertentie net de lucht in gaat, het enthousiasme waarmee we dit evenement vanuit ons hart (en hoofd en handen)  neerzetten voor ándere ondernemers met hart? Nee dus! De beste leerschool is gewoon dóen, precies waar wij voor staan in dit evenement: gewoon DOEN. Je mag vallen, je stoft je kleren af en gaat weer door.

Ik wens in ieder geval het Kili-team een geweldige klim op de Kilimanjaro voor het goede doel. En wie nog wil bijdragen: ga vooral even naar deze site en doe ook jouw bijdrage. Te lui om te klikken?  😉 Doneer dan gewoon op rekening nummer: NL39ABNA0450847128 t.n.v. HL Bakker  o.v.v. “Kilimanjaro” Je steunt alleen maar goede doelen én je geeft een steuntje in de rug voor mensen, die een behoorlijke fysieke uitdaging niet uit de weg gaan voor een ander. Elke euro telt…

Warme  groet,

Shirley-Jane

Nieuwsgierig naar ons event voor en door ondernemers met hart? Ga naar springplanknaarsucces.nl en meldt je aan om op de hoogte te blijven (of koop meteen je early bird ticket!)

PS. Ook wel eens blundermomentjes gehad? Bevrijd jezelf en deel ze hier. Kunnen wij ook even gniffelen 😉

 

 

 

 

THE SECRET OF SUCCESS

secret of succes.jpg

Wat is het geheim van succes? Meer dan een jaar heb ik me over het antwoord gebogen. Trainingen staan er bol van (het antwoord: volg onze training en je bent binnen) en er zijn talloze boeken van succesmensen (het antwoord: lees dit boek en je bent binnen). Ik deed het allemaal: trainingen volgen en lezen, lezen, lezen.

Braaf volgde ik de kostbare tips op. Zelfs als ik er niet helemaal blij van werd. Zoals bijvoorbeeld al die ‘call to actions‘ in mijn blogs. Dat zijn dus al die ‘maak een afspraak met me voor consult’ zinnetjes. Ik had er niets mee. Ik schrijf gewoon graag inspirerende blogs.

Ik kwam er maar niet achter hoe je tot ‘succes’ kwam. En als ik mijn mede-ondernemers zag worstelen, dan had ik niet het idee dat zij het wel wisten…

Tot ik de biografieen van Steve Jobs en Richard Branson las… Twee ‘grootheden’ van onze tijd, goed voor bedragen waarvan ik niet eens weet met hoeveel nullen je dat schrijft… Ergens tijden het lezen viel het kwartje… Beide mannen zijn voor de gewone mens ‘succesvol.’ Hun verhalen lezend, gingen ze echter vaak behoorlijk onderuit.

De verliezen die dat opleverden waren geen schijntje…  Veel inkomend geld zorgt niet dat je ineens alles kunt bereiken wat je wilt. Dat is een illusie.  Iets wat deze ‘grootse’ mannen aan den lijve ondervonden.

Er is niet één pad naar succes, alsof het het ultieme eindpunt is. Het is gewoon kei- en keihard werken. Uitproberen, niet opgeven, vallen en weer opstaan. Keer op keer. En daar kan wel enige tijd overheen gaan. (In ons ‘nu, nu, snel, snel’ wereldje moeilijk verteerbaar, maar wel waar.)

Kortom, als je succes wilt, of ‘gewoon’ een hoop geld op de bank wilt, dan mis je een belangrijk punt. Je houdt het nóóit vol en komt dus nooit tot succes als je je werk niet heel, heel erg leuk vindt!

Dat heeft me aan het denken gezet… Vind ik MIJN werkzaamheden wel leuk? Ik heb drie bedrijven, is dat allemaal leuk? Nee dus. Ga ik er dan succes in behalen? Nope. Met bloedend hart beëinidgde ik het contract van mijn 1e bedrijf. Ik had er bijna tien jaar gewerkt… Toch was het tijd om los te laten.

Ook merkte ik dat ik engelenconsulten wel leuk vindt, maar niet zo leuk als workshops ‘In contact met engelen’ geven. Gewoon bij de mensen thuis, reuzeleuk!

Ook schrijven vind ik geweldig. Soms krijg ik reactie’s op mijn blogs, hoe ze iemand hebben geinspireerd of tot (zelf)inzichten leiden. Ja, daar doe ik het dus voor! Het volgende zal dan wel een boek uitbrengen. Wordt vervolgd…

Maar dat is allemaal nog bijzaak bij wat ik nú het leukst vindt:

Samenwerken met een team enthousiaste en getalenteerde mensen om een evenement op te zetten voor en door ondernemers die werken vanuit hun hart.

Wat ik er zo gaaf aan vindt,  is dat we eigenlijk een feestje organiseren. Een feestje van herkenning, talent en passie. Een feestje van ondernemers die vanuit hun hart werken en dat graag ‘succesvol’ willen doen. Misschien niet om er miljonair van te worden, maar wel om dat te kunnen blijven doen waar je het gelukkigst in bent. Ik word er gewoon blij van als ik eraan denk dat we met elkaar, voor elkaar en door elkaar sprongen gaan maken in ons bedrijf.

Er is een nieuwe tijd aangebroken van:

  • nieuwe marketing (geen flutverhalen meer om produkten voor hoge prijzen te verkopen),
  • nieuwe samenwerking (ipv elkaar de grond in concurreren) en
  • ‘nieuwe’ mensen (toen ik ontdekte wat mijn levensdoel was en ik daarnaar ging handelen, voelde ik me in ieder geval een ‘nieuw mens’.)

Niet iedereen heeft dat nog in de gaten, maar zelfs grote bedrijven ontdekken dat ‘echte winst’ niet alleen op geld berust. En ‘echt succes’ dus ook niet.

Stel jezelf de volgende vraag:

Stel dat ik niet succesvol wordt, zou ik dan spijt hebben van waar ik nu mee bezig ben?

Als het antwoord ‘ja’ is, ben je zeker niet op weg naar succes. Kijk dan eens goed naar wat je écht blij maakt. Niet wat je met je hoofd hebt beredeneerd, maar echt waar je hart een sprongetje bij overslaat. Dán heb je het succes al te pakken. Wellicht (nog) niet in geld, maar wel in plezier en voldoending. De rest volgt later…

succesvolle groet,

Shirley-Jane

PS. Vind je mijn blogs leuk? Klik op de ‘volg’ knop en ontvang elke vrijdag een nieuwe inspirerende blog.

PSS. Wil je me helpen meer mensen te bereiken met mijn blogs? DEEL dan dit bericht met je vrienden.

 

PSSS. Ja deze PS’jes zou je ook call to actions kunnen noemen. Maar hier vraag ik je om een kleine gunst, dat is wat anders dan dat ik je zou beïnvloeden iets bij me te reserveren. Dat laat ik aan jezelf over.

 

Het hart is je brein de baas.

Leland Francisco psalm 34:18 clouded heart

Wist je dat je de wetenschap ontdekt heeft dat het hart sturing geeft aan je hersens en je lichaam? Tot voor kort dachten wetenschappers dat alleen het brein het lijf aanstuurde, nu weten we dat het ook andersom werkt. Dat geeft een interessante kijk op wat we al zo duidelijk in onze taal wordt gebruikt: we kunnen ons hart luchten, ons hart openen, luisteren naar ons hart. Wanneer we luisteren voorkomen we problemen in ons gevoel, hoofd en lijf. Je hart, de moeite waard om naar te luisteren!

Het hart is niet alleen een orgaan dat bloed door ons lijf pompt, maar het stuurt ons  ook aan. In onze wereld hebben we ons hoofd, de logica en analyse, overgewaardeerd. Het is continu aan het werk.. Het is makkelijk om het hart ‘over het hoofd’ te zien. Letterlijk. Laten we eerst eens kijken wat het hoofd doet, daarna naar wat het hart ons kan bieden als we ernaar gaan luisteren.

 

Het hoofd, een ondergewaardeerd kindje

Tijdens een meditatie op het strand gaat er van alles door me heen. “Ik moet plassen”, “Ik heb honger”, “Zal ik een geleidemeditatie doen, een engelenhealing of gewoon stil zijn?” “Zal ik eerst de zee induiken?” “Ik zit niet lekker.” “Er kriebels een vlieg.”

Continu vraagt mijn hoofd om aandacht, terwijl ik me alleen maar wil richten op mijn innerlijke stilte (zie blog van 28 juli) Ik moet gewoon lachen om mezelf. Het hoofd is een klein kind dat zich ondergewaardeerd voelt. Of verwend is. Het wil continu aandacht, het wil bezig gehouden worden, het weet niet hoe het stil moet zijn.

Sommige mensen worden er zo gek van, dat ze continu op hun mobieltje kijken. Negen van de tien keer staat er niets interessants op, maar het houdt het hoofd lekker bezig. Het leidt ons af van wat belangrijk is als we bijv. meer op facebook zitten, dan met de computer aan het werk zijn, onze financiën regelen, onze digitale post verwerken of aandacht voor onze omgeving hebben.

Wat het hoofd nodig heeft, is een beetje rust, minder afleiding, minder intensief denken. Dat merken we als we een tijdje in de natuur zijn geweest. We voelen ons beter, rustiger, stabieler en het hoofd gaat op een minder vluchtig tempo door met denken.

Het hoofd is geen slecht ding. Het kan ons helpen om afwegingen te maken, onze koers in het leven bij te stellen, onze wensen kenbaar maken, verwoorden wat we voelen en mooie dingen bedenken om iemand blij te maken, om ons leven gemakkelijker te maken en zelfs duurzame producten te creëren. We laten ons hoofd echter overuren draaien en dat is natuurlijk niet goed.

 

Het hart, de indicator van ons gevoelsleven

Het hart gaat sneller of langzamer kloppen afhankelijk van hoe we ons voelen. Het hart voelt leeg als we iemand verliezen. Het voelt vol als we vervuld zijn van verliefdheid, bij de aanblik van het pasgeboren kindje of als we gewoon van iemand houden of trots op iemand zijn.

Het hart heeft invoed op onze hersenen. Er zijn inmiddels zelfs computerspellen waarbij de connectie met het hart bepaalt of je het spelletje ‘wint’, hartfocus noemen ze dat.

Soms geeft het hart heel fysiek aan dat er iets aan de hand is. Je krijgt hartkloppingen of je hart slaat letterlijk een sprongetje over. Maar ‘naar je hart luisteren’ omvat natuurlijk een beetje meer.

Je kunt verbinding maken met je hart door je aandacht op het hart te richten. Vraag jezelf op een rustig moment:

“Wat heb ik nodig om gelukkig te zijn?” En luister dan naar wat er in je opkomt. Andere vragen die je je hart kunt stellen is:

“Ben ik op de goede weg? En als dat niet zo is, hoe kan ik bijsturen?”

“Hoe kan ik met liefde iemand benaderen waar ik boos op ben?”

“Hoe los ik dit probleem met liefde (i.p.v. met angst voor een negatieve uitkomst) op?”

“Wat heeft mijn hart aan mij, de mensen, de wereld te vertellen?”

 

Luister eens met aandacht. Wat komt er het eerste in je op? Welke woorden, beelden, gedachten, emoties komen er boven? Schrijf het op, spreek het uit. En als je het niet weet…. pak kleurpotloden of verf en papier en begin gewoon te tekenen. Je hoeft geen prachtig plaatje voor een art gallery te maken, alleen maar jezelf te uiten. Kijk naar wat het met je doet, hoe je je ervoor, tijdens en erna voelt.

Wat zegt jouw hart als je er echt naar luistert? En wat ga je met deze hartgedachten doen?

Kun je jezelf uiten en kun je werkelijk doen wat je hart je ingeeft? Wat houd je tegen?

Ik wens je van harte een mooi leven toe!

 

Liefs,

Shirley-Jane Jasper

www.lachendeengel.nl

 

Download mijn gratis ebook “Neem de regie over je energie” op http://www.leven-vol-energie.nl

 

PS. Wil je weleens van je beschermengel weten wat voor jou goed is, waar je naartoe ‘moet’ of hoe je meer vanuit je hart kunt leven? Doe een kennismakingsconsult met 50% korting.

 

 

 

 

Bevrijd jezelf

Arturry dzewski van CootDroom jij ook van een mooiere toekomst? Bijvoorbeeld een liefdevolle relatie of gezin, een succesvol bedrijf, beroemd of bekend en gewaardeerd worden om de boodschap die jij wil uitdragen of een eigen plek in de natuur waar mensen meer in verbinding staan met elkaar?

We hebben allemaal onze dromen. Toch laat de meerderheid het bij dromen. Een minderheid doet wel een poging en begint enthousiast, maar als de hoge energie verdwenen is, verandert enthousiasme in twijfel.  De focus op wat je zo geweldig vond aan je droom of idee slaat om in focus op wat er allemaal mis kan gaan.

Naast faalangst is er nog het puntje van loslaten. Het oude loslaten blijkt heel moeilijk. Kun je bijv. je oude relatie loslaten waar je niet echt gelukkig in bent voor de droom van een relatie, die je wél wilt? Kun je ontslag nemen van je werk en gaan voor een betere of voor je eigen bedrijf waar je hart ligt? Je weet wat je hebt, niet wat je krijgt.

 

Konden we maar in de toekomst kijken, dan wisten we aan welke keuze we goed deden…

 

Eerlijk gezegd kunnen we dat ook! Mensen die hun intuitie zijn gaan ontwikkelen, weten dat. Ik heb vaak genoeg de toekomst m.b.v. de engelenkaarten mogen doorgeven. Maar zelfs dit blijkt geen doorslaggevende factor om te gaan voor je droom. Zelfs niet voor mezelf. Ik heb meerdere visioenen gehad die me boordevol zelfvertrouwen zouden moeten geven. Helaas doet Twijfel doet het beter dan Zelfvertrouwen. Alsof we erop getraind zijn om te letten op wat er allemaal mis kan gaan.

Zelf zit ik dus ook even in zo’n stukje. In mei dit jaar deelde ik een mooi idee met een aantal nieuwe vrienden. Ik wil dat mensen die vanuit hun hart werken de kans krijgen om van hun bedrijf een succes te maken. Daarvoor is het van belang om ons met elkaar te verbinden: we zijn elkaars beste coach! Voegen we daar nog goede trainers aan toe om te leren over bedrijfvoering, marketing, focus, timemanagement etc en je hebt de ultieme mix om ieder op weg te helpen die zich graag volledig wil inzetten voor mens en/of milieu. Stel je toch voor dat duizenden ondernemers/ zzp’ers doen waar ze blij van worden…  Dat heeft impact op hun direkte omgeving (gezin, vrienden), op hun klantenkring (ze kunnen meer mensen helpen én in hun levensonderhoud voorzien), op de economie (er komt een nieuwe geldstroom op gang) en op de wereld (als je beter verdient, kun je meer bijdragen aan initiatieven die je hart wegdragen) Dé manier om de wereld een beetje mooier te maken…

Dit idee werd zo enthousiast opgepakt dat ik ineens in een geheel nieuw projekt zat, een leidinggevende rol kreeg en ook nog ervoor koos – voor het eerst in mijn leven – om een aardig financieel risico te nemen. Alles liep van een leien dakje! Gister kwam de inzinking. Ieder die een van de onderstaande gedachten herkent, say “Ai!”

  • Wat als het misgaat, wat als ik niet kan krijgen wat ik wens?
  • Kan ik dit wel?
  • Wat ik wil, is misschien wel onmogelijk.
  • Dit lukt nooit!
  • Ik heb hier toch geen ervaring mee?
  • Wat als ik niemand weet te overtuigen?
  • Vinden anderen het wel goed wat ik doe?
  • Ik durf niet!
  • Ze verklaren me voor gek als ik dit doe.

Vanochtend vroeg ik de engelen om me een onderwerp voor deze blog te geven. Ik trek  een engelenkaart, leg hem ongezien op tafel en leg mijn hand erboven. Zo ‘kijk’ ik eerst wat direkt binnenkomt: het gevoel op schuimrubber te lopen, het gevoel moeilijk vooruit te komen. Maar uiteindelijk ook: “Alles gaat goed lopen”. Dan draai ik de kaart om en zie staan “Bevrijd jezelf. Probeer verschillende gewaagde ondernemingen en ervaringen uit ten bate van je eigen groei en leerproces.”

JA! En zo is het! Als je blijft zitten waar je zit, gebeurt er niets. Willen we dat? Blijven we voor altijd dromen? Terwijl we er met zijn allen een leukere, mooiere wereld op kunnen maken?! 

Ruim 80% van de mensheid laat keuzes afhangen van faalangst. Maar weet je wat pas echt falen is? Niet als een gewaagde onderneming ‘mislukt’ is. Je hebt immers geleerd hoe het de volgende keer beter kan. Niet als je een beslissing in je leven neemt die ‘verkeerd’ uitpakt, je hebt immers het lef gehad om het te doen en je komt er wel weer overheen. Niet de nieuwe stap in je leven die een ‘foute’ stap bleek, je bent nu immers een stap verder op je levenspad en je weet welke kant je liever opwilt.

Je faalt pas echt als je nooit wat probeert. Dan is wat je ook wil doen, besluiten of ondernemen al bij voorbaat mislukt.

Drastisch gezegd: elke keuze die je weigert te nemen IS de mislukking, de fout of verkeerd.  Elke keuze die je wel neemt is een stap dichterbij je doel, zij het een omweg of direkt op de goede weg doet er niet toe. Wie stil blijft staan, komt nergens.

Bevrijd jezelf van al die gedachten die je niet verder helpen. Geef jezelf de tijd om dat te leren. Het is niet erg als je weleens aan jezelf of wat je onderneemt twijfelt. Wel als je erin blijft hangen. En ons event? Dat komt er! Van 20-22 oktober kan iedere ondernemer (ook al zie je jezelf niet zo) die wil werken of al werkt vanuit het hart, gave of passie het hart ophalen. Samen maken we er een betere wereld van!

Help je ook mijn droom uit te komen? Ik wil zoveel mogelijk mensen inspireren met mijn blogs. DEEL dus dit bericht met je vrienden, zodat ook anderen geïnspireerd worden om voor hun dromen te gaan.

Welke twijfels heb jij?

Laat het me weten in een reactie hier onder dit bericht.

Liefs Shirley-Jane

Zie http://www.lachendeengel.nl voor engelenconsulten over jouw levensdoel, keuzes maken of een klein blik in je toekomst…

 

VOLG mijn blogs en mis geen enkel inspirerend artikel meer over persoonlijke en spirituele groei!

LIKE me op Facebook, zodat je mijn (gratis) aanbiedingen kan volgen.

 

 

 

 

 

 

 

Ik mag niet klagen!

Stomme excuusjes die we gebruiken om niet te hoeven luisteren naar onszelf.

Matteo Staltari shut up

Luister jij wel naar je hart? Naar die innerlijke stem? Of beredeneer je waarom alles zo moet blijven als het is, ook al ben je er niet gelukkig mee? Ik was er een meester in mezelf wijs te maken dat ik geen reden tot klagen had. Ik mócht niet klagen! Hier een paar veelvuldig gebruikte argumenten om niet te luisteren naar jezelf…

 

  1. Het is mijn schuld

Als tiener hadden mijn moeder en ik – voor mijn gevoel – elke dag ruzie. Ik was daar erg gefrustreerd over, maar er werd me gezegd dat dat nu eenmaal de puberteit was. Het lag dus aan mij. Ik was de onhandelbare dochter en maakte het mijn moeder zo moeilijk. Ik verdiende het dus dat mijn moeder steeds zo boos op me werd. Dat geloofde ik echt.

Pas veel later ontdekten we dat ze depressief was. Ze voelde zich onmachtig, omdat ze zichzelf dom en mij ‘zo slim’ vond.

2. Anderen hebben het veel erger dan ik

Ik voelde me eenzaam en ongelukkig in mijn ouderlijk huis. Ik sloot mezelf dag in dag uit op in mijn kamer. Hopende dat mijn moeder me met rust zou laten. Wat natuurlijk niet gebeurde. Ik liep elke dag op eieren, niet wetende of mijn moeder vrolijk zou zijn of zou ontploffen. Haar buien waren onvoorspelbaar. Toch had ik niets te klagen, vond ik. Andere kinderen werden geslagen, aangerand of op straat gezet. Mijn moeder hield (en houdt!) veel van me. We konden samen ook veel lol maken. Niks aan de hand, toch?  Ongeveer een jaar nadat ik het ouderlijk huis had verlaten en mijn moeder niet meer zag, hoorde ik een geluid dat mijn moeder altijd maakte voor ze mijn kamerdeur opende. Automatisch kromp in elkaar en dacht: “Wat heb ik nu weer gedaan?!” Negentien jaar oud en na 10 jaar zo met haar geleefd te hebben, huilde ik voor het eerst tranen met tuiten.

3. Verkeerde conslusies trekken

Ik heb veel depressies gehad. In die zin dat ik me of ongelukkig voelde of dat ik helemaal niets voelde. Dat laatste was het ergst. Als er dan iets ergs in mijn omgeving gebeurde, was ik bijna opgelucht. Dan had ik tenminste een reden om verdrietig te zijn. Dan had ik een ‘echt’ gevoel . Ik dacht altijd dat het kwam, omdat ik iets te kort kwam. Ik zocht naar activiteiten of doelen om mezelf ‘gelukkig’ te maken. Dat hielp meestal een korte tijd en dan was ik weer terug in mijn dal. Ik dacht dat geluk buiten mezelf lag en daar zocht ik naar de oplossing. In plaats van eens serieus te kijken naar wat er in mij omging. Ik luisterde totaal niet naar mijn hart.

4. We bedoelen het toch goed?

Toen mijn kinderen geboren werden besloot ik dé supermama te zijn. Ik zette mezelf opzij voor mijn man en kinderen. Dit koste me veel energie, ik was vaak moe en had een kort lontje. Ik ging er prat op dat ik er zo goed in was mijn ergste woede in te slikken.

Ondertussen kwamen de depressies onophoudelijk bij me terug. Uiteindelijk zat ik aan de anti-depressiva. Al mijn emoties werden afgezwakt, dus ik kon me ook nergens meer boos over maken. Mijn man en kinderen hadden dat niet meteen in de gaten, waardoor ik ineens zag, hoe ze op eieren voor mij liepen. Ik had nooit begrepen wat een effect het op mijn gezin heeft als een zwijgende mama op het kookpunt staat.  Heel voorzichtig of al half in paniek werd me dan gezegd: “Mama, je moet niet boos worden, maar…” Daar ben ik echt verdrietig om geweest. In mijn poging om het beter te doen dan mijn moeder, zag ik niet hoe ik mezelf ongelukkig maakte. En daarom mijn kinderen ook niet kon bieden, wat ik ze zo graag toewenste: een gezellig en warm thuis.

5. Er is toch niets aan de hand?

In 2001 kreeg ik een vroege miskraam. Ik mocht niet klagen, zelfs niet huilen. Immers, het kindje – een ‘flubbeldingetje’ noemden ze het in het ziekenhuis – was al met enkele weken gestopt met leven. Dat ik zes weken door een hel ben gegaan voordat het uiteindelijk operatief verwijderd moest worden, telde ik niet mee. Wat had ik te klagen? Andere mensen verloren hun kindje bij de geboorte, dat was pas reden om te huilen! Ik was zo hard voor mezelf, dat ik de curretage helemaal alleen heb ondergaan. Mijn vriend moest maar gewoon naar zijn werk gaan. Niets aan de hand. Pas een jaar later kreeg ik de klap en kon ik eindelijk huilen om het kind dat ik al zo vroeg verloren had.

 

Neem jezelf serieus!

Mijn diepste gevoelens van ontevredenheid, angst of frustratie zette ik telkens opzij. Ik kon vaak niet plaatsen waarom ik me zo voelde of waarom het zo heftig was. Ik vond vaak dat ik me aanstelde.  Ik had geen reden tot klagen. Ik sprak er dus met niemand over en schreef het zelfs niet op in mijn dagboek. Als ik ging uitzoeken wat ik voor onrust voelde, dan dacht ik er meteen bij: “Kijk toch eens, je hebt een liefhebbende man, gezonde kids, leuke vrienden, een mooi huis…  Je moet niet zo zeuren!”

Wat ik deed was een stukje van mezelf verwaarlozen. En juist dit stukje was mijn wegwijzer naar het echte geluk… Ik moest mezelf eerst serieus gaan nemen.

Luisteren naar jezelf

Elk gevoel heeft een oorzaak. Depressies zijn een vergevorderde toestand van niet-luisteren naar jezelf. Net als een burn out of andere stressgerelateerde aandoeningen. Toch is het zo moeilijk niet om te luisteren naar jezelf. Inmiddels heb ik een klein notitieboekje aangeschaft, dat altijd binnen mijn bereik is. Voel ik nu onrust, een samengeknepen gevoel in mijn maag (angst), pijn in mijn bovenrug (frustratie), verdriet of welk negatief gevoel dan ook, dan pak ik er dit boekje bij. Ik mag alles opschrijven wat er in me opkomt. (Ik check wel eerst even of de emotie niet van iemand anders is!) Hoe kinderachtig, hoe onrealistisch of raar ik mijn gedachten ook vind klinken, ik schrijf het op.

Ik schrijf wat er op mijn hart ligt en dat alleen al lucht mijn hart op. Soms kom ik dan vanzelf op oplossingen of inzichten over mezelf. Daar kan ik dan weer wat mee.

 

Luisteren naar mezelf blijft een uitdaging, maar dat ik geen depressieve of burn out klachten meer heb, is mijn grootste bewijs dat ik op de goede weg zit. Hoe goed kun jij luisteren naar jezelf? Vertel onderaan deze blog wat jouw grootste frustratie is. Je krijgt van mij een oefening om te leren luisteren naar jezelf.

 

Liefs Shirley-Jane

www.lachendeengel.nl

 

Download mijn gratis e-book op www.leven-vol-energie.nl en leer ook regie te nemen over jouw energie.

Ps. Zit jou iets dwars? Kun je moeilijk de kaft van het koren scheiden? Laat me je samen met de engelen helpen. Doe een kennismakingsconsult in de zomer met 50% korting en vind de kern van waar het in jouw hart om draait.

 

volgende week: Leer luisteren naar je hart. Hoe doe je dat?

 

 

Foto: Leland Francisco “Psalm 34:18 (Clouded heart)”

 

 

Innerlijke rust vinden

bottled_void stress

Je kinderen zitten te miepen, je partner doet vervelend, ruzie bij de buren, geldzorgen, stress op je werk, hoe houdt je je hoofd koel?

In ons leven gebeurt er van alles wat ons onrust geeft of wat ons hoofd continu afleidt. Het nieuws is op sensatie en angst gericht, je hoofd maakt overuren, er zijn continu prikkels. Geen wonder dat veel mensen niet meer weten dat je een innerlijk rustpunt hebt. Een rustpunt waar je elk moment naar terug kan keren.

Ik had altijd al een vol leven. In een zomervakantie had ik eens 4 banen en ’s avonds stond ik thuis nog te verbouwen. Toen de kinderen kwamen werd het pas echt druk. Ineens werd het me teveel Ik wilde nog maar één ding: Rust! Terwijl manlief zijn muziek door de benedenverdieping liet tetteren, liepen de kinderen overal in huis achter me aan, zeurende: MÁÁÁÁÁM! Uiteindelijk vluchtte ik letterlijk het huis uit, op zoek naar stilte. Verdwaasd ging ik zitten op een muurtje in onze tuin. Ik wist het niet meer. Wat een dieptepunt!

Als de ‘hele wereld’ je lijkt te overschreeuwen, is het moeilijk te geloven dat je 24/7 een innerlijk rustpunt hebt. Toch heb ik altijd al geweten dat dit in me zat. Zelfs toen de psych me vertelde dat ik ADHD had en volgens haar voor de rest van mijn leven ‘druk’ zou zijn als ik geen medicijnen zou slikken. Hoewel het op dat moment stormde in mijn lijf en hoofd, wist ik gewoon dat ze ongelijk had.

Inmiddels heb ik zelf rust ingebouwd door keuzes te maken die niet gemakkelijk waren en door naar mijn intuïtie te luisteren (zie vorige blog). Ik blijf natuurlijk een vrolijk, energiek mens, maar mensen zijn niet meer binnen 5 minuten moe van mijn geratel. (Laat staan ikzelf!) Hierdoor creëerde ik meer stilte in mijn hoofd en rust in mijn lijf. Zo ontdekte ik dat mijn innerlijke rustpunt op een bepaalde plek in het lijf zit. Als je eenmaal weet waar het zit, wordt het makkelijker om er met je aandacht naartoe te gaan.

Ik zie het zo. In het lijf is een continue wervelwind, maar in het midden is het stil: het oog van de storm. De kern van die stilte zit dieper in de buik en loopt door tot ongeveer het middenrif. Alle mogelijke emoties stromen mee in de wervelwind. Nu ik me ervan bewust ben, merk ik hoe snel je wordt afgeleid van je rustpunt en hoe makkelijk je mee kan gaan in die stroom van emoties.

Stel dat mijn dochter huilend bij me komt, geplaagd door andere kinderen. Het triggert bij mij een set emoties: frustratie, verontwaardiging en meevoelen met mijn kind. Ook komen er niet-helpende gedachten op. ‘Oh jee, wat als ze voor het leven getekend wordt door dit pestgedrag?’ En ‘Waarom komt haar broer niet voor haar op?!’ Al die gedachten en emoties razen mee in die wervelstorm. Misschien heb je iets soortgelijks meegemaakt: je bent zo emotioneel door een gebeurtenis die jou raakt, dat je niet meer helder kunt nadenken. Stresshormonen worden aangemaakt, het hart klopt sneller, je ademhaling wordt hoger. Kortom chaos in het lijf!

Ik experimenteer nu om met mijn aandacht bij dat innerlijke rustpunt te blijven. Al draait de wervelwind in het lijf nog zo snel, ik hoef alleen maar in het midden te blijven. Dat is het punt waar je letterlijk bij jezelf blijft. Je hebt namelijk de keuze: je hoeft niet mee te gaan in de chaos!

Mensen die zich altijd erg druk maken, zullen merken dat betrokkenen op den duur  liever niets meer willen vertellen. Dat geldt zowel voor ouders en hun kinderen als bv werkgevers en hun werknemers. Niemand heeft er iets aan als iemand gaat zitten stressen, wanneer er iets niet goed gaat.

Terwijl de wervelwind harder gaat draaien door een gebeurtenis, is en blijft het altijd stil in het midden. Vandaaruit kun je meer helder denken, beter luisteren en ook een stabiel punt vormen voor anderen.

Als een schip in nood raakt op zee, heeft de bemanning een kapitein nodig die kalm blijft, orders geeft en laat zien dat hij weet wat hij doet. Zelfs als hij het eigenlijk ook niet weet.

Wanneer je meegaat op de stroom van de chaos, verlies je meer energie. Met als gevolg dat je minder bestand bent tegen tegenvallers, zodat je nog meer onrust of chaos voelt. Doe je dat over een langere periode, dan blijf je in een continue staat van stress, zelfs als je in rust bent. Je weet dan niet beter meer en denkt dat dit gevoel normaal is.

Onrust, die wervelwind, is makkelijker te voelen dan innerlijke stilte. Je focus richt zich dus op datgene waar je juist vanaf wilt: de stress of negatieve emoties. Als je mediteert, probeer je dan eens in te beelden dat jij ook een stilte in de storm hebt. Probeer te voelen waar die stilte bij jou zit. We hebben het allemaal, leer jezelf te focussen op wat je werkelijk wilt voelen!

Herken jij jezelf in die wervelstorm?  Of heb je een manier gevonden om bij jezelf te blijven? Deel het hier, zodat anderen er ook profijt van hebben. Binnenkort maak ik een meditatiefilmpje om jouw innerlijke rustpunt op te zoeken. Zorg dat je dat niet mist en like me op facebook. Als je hieronder jouw reactie geeft, stuur ik je een persoonlijke mail met de link.

Liefs Shirley-Jane

www.lachendeengel.nl

 

Volgende week: excuses en illusies waarom jij niet naar je hart kunt luisteren. Volg me op WordPress zodat je mijn blogs niet meer mist! Wil je me helpen? Deel mijn blogs met anderen, zodat meer mensen plezier hebben van mijn blogs.

Volg een kennismakingsconsult in de zomermaanden met 50% korting. Maak hier je afspraak.

 

PS. Voor het geval je je afvroeg hoe het afliep met mijn dochter…

Door te luisteren merkte ik dat haar verdriet eigenlijk niet door het gepest kwam, maar doordat ze het miste om met haar oudere broer ‘op avontuur’ te gaan. ’s Avonds hebben ze met zijn tweeën op de bank mogen overnachten en samen gegamed, dat maakte het weer goed. Stel je toch eens voor dat ik boos op de pestende kinderen was gestapt en haar in haar slachtofferrol had bevestigd… Dat had het dus niet opgelost (en misschien wel verergerd).

 

Download mijn gratis E-book ‘Regie over je energie’  en leer met simpele oefeningen in je eigen kracht te blijven staan.